guralyuk

Компания и впрямь "крутая". Поздравляю. Редколлегию знаю, - кое-кого уже давно, и уважаю глубоко. И авторы хороши.

Я, правда, был не в курсе. По поисковику увидал себя в компании :)

Ну что же, поздравляю :)

Спасибо! :)

А ў "сваім ацечастве" ці ёсць штось падобнае? Ці можаце парэкамендаваць якіхсьці сур'ёзных беларускіх кансерватараў?

Сходу - нет, не могу.

Наши "мыслители". которые себя ассоциируют с оппозицией, могут произносить подобные слова, иногда строить инетерсные конструкции. Но они в отличие от русских консерваторов, на ходятся в противопоставлении себя и "режиму и народу. А русские консерваторы с народом себя особо не разделяют. У наших консервативная или либеральная форма идеологии - это площадка для получения поддержки из-вне, чтобы свалить так сказать Режим и навязать с внешней помощью народу свои ценности. Это называется возрождение, белорусизация, преодоление совка, борьба с быдлом и колхозниками и т.д. Т.е. в оппозиционной среде консерваторы - это просто форма идеологии и ценностей все той же свядомай культуры, ставшей сектой.

А властт у нас бюрократична, но эффективна. Ей такие обощения вообще малоинтересны. Общенациональных же дискуссий, где могли отформироваться близкие власти идейные течения у нас считается лучше не практиковать, ибо через них в общество из-вне могут быть влиты дестабилизирующие вбросы и проч.

Дазвольце яшчэ пытанне, а Вы асабіста з якой культурай сябе асацыюеце? Што не са «сьвядомай», я ўжо зразумеў, тады з якой?..

А разве неясно из моих тестов? По национальности и "идентичности" я - белорус. Но так сказать, "простой", "обычный, ни в коем случае не "свядомый".

Если глубже, но из этого я нге делаю идеологии, я - чернобылец", т.е. все эти нац. деления мне не очень инетерсны в принципе. Хотя и не безразличны.

А вообще, я я - европеец. Россию, я понимаю, как часть европы. время от времени изредка приобретающую потенцуиал и право претендовать на самостоятельность даже по отн. к Европе, но редко.

Калі было б так ужо ясна, то я не пытаўся б.
«Прастой беларус» павінен верыць, што «мы ўсягда были с Расияй», «нас угнятали ўраги, а руския нас асвабаждали» і т.п. А ў Вашых тэкстах сустракаюцца станоўчыя характарыстыкі ВКЛ і іншае са «сьвядомага» ідэалагічнага комплексу. Ці значыць гэта, што Вы ўважаеце патрэбным нейкі кампраміс або нават сінтэз «прастых» і «сьвядомых»?

Я как бы сторонник правды, т.е. ценю науку как метод познания, думаю историческое знание имеет практическую ценность, как и всякая технология. то, что белорусы есть - это следствие сложного пути. Этот путь изучается истонической наукой. Чем лучше мы изучим этот путь, тем лучше поймем, почему такое чудо как белорусы появилось, и какие могут быть внутренние угрозы ему сокрыты, исходящие из сложной истории, какой потенциал есть, для чего есть потенциал и т.д.

ВКЛ - одно из государств, через существование в рамках которых прошли предки современных белорусов. В нем были плюсы и минусы. Если искать в своей истории технологии применимые в реальности, тогда обязательно надо видеть минусы и плюсы.

Белорусская свядомая культура с этой точки зрения, кстати, тоже очень инетерсный феномен. Почему она в единственной стране ВЕ не сумела охватить собою народ за все лет 120-130 существования? Почему именно у белорусов она трансформирвоалась в негативистскую секту. Это же произошло не сразу. Бывали у этой культуры и вполне приличные свершения.

Я б не рызыкнуў так адназначна кляйміць яе негатывісцкай «сектай». Хоць значная частка яе носьбітаў сапраўды заняла жорстка антырэжымную і антыграмадзкую пазіцыю, але «свядомы» далёка не заўжды сінонім «апазіцыянера». Што негатывісцкага ў выданні «Карлсана» па-беларуску? – Нармальная пазітыўная праца.

З тым, што яна не агарнула ўвесь народ пагаджуся толькі часткова: так ці йначай, але Купалу ды Коласа ведаў кожны савецкі беларус. Найменшыя поспехі яна мае ў ідэйным абаснаванні беларускай дзяржаўнасці, але ж лепшага варыянту ўсё адно няма, і ўладзе нічога не застаецца, як толькі паціху пазычаць са свядомага ідэалагічнага комплексу тое-сёе – калі, вядома, ўлада жадае заставацца сама сабою, а не ператварацца ў адну з губернскіх канцылярый РФ.

Наконт улады, якая спаузае да свядомсасьци - гэтае мит для спажываня унутры сэкты. Кожная сэкта, незалежна ад яе дагматау, мае такия миты. Кали сэкта вызнае напрыклад "таблицу умножения" и гэтую "таблицу" вызнае грамадзтва, гэтае ж не азначае сасупки грамадзтва сэкце.

Варынятау беларускай дзяржаунай идэалёгии и белоларускай культуры можа быць шмат. Напрыклад пераход на большага акцэнту на праваслауную царкву. Можа быць што заугодна. Галоуная розница са свядомай куотурай: беларуская культура адштурхоуваецца ад любови на нацыи, краины, народу, гисторые з усими ейными складанасцями - ад пазытыву, так бы мовичць. А свядомая культура - ад негатыву, ад ненависци менавита да белорускага народу, Беларуси як краины, РБ як дзяржавы, рэальнай белоларускай гисторыи и г.д.

Вось ізноў Вы імкняцеся да нейкіх р-радыкальных абагульненняў, чаго ад каго-каго, а ад вас не чакаў.

Чваму? Назвацьб радыкалау радыкалами - гэтае даць акрэсленне. Кали мы назавем сэктантами тых, хто сядзиць у землянцы у рензенскай вобласьци, мы ж не станем ад гэтага радыкалами сами.

Ёсьцт крытэрый для акрэслення свядомай беларускай культуры як радыкальнай - адносины на калабарантау у часох 2СВ. Апрауданне калабарацыи - варыянт нэанацызму, значыцца вяликага радыкализму, магчыма максимальнага у межах еурапейских каштоунасцей и культуры.

Фаварызацыя калабарантаў ня ёсць сістэмаўтваральным элементам “свядомае” парадыгмы.

Кали свядомае кола адмовицца ад гэтага пастулата - можна весьци размову пра ейную дэмаргинализацыю. Бо:
1. Дэнацыфикацыя - прынцыповая рыса кожнай сучаснай еурапейскай культуры. Только антынацская, дэнацыфицыраваная культура ёсць маральнай.
2. Беларуская дзяржауная сымболика и идеалогия заснаваныя на антинацысцкай традыцыи. У канкрэтнай белолрускай культурнай ситуацыи свядомая культура супрацьстаиць менавита антинацысцкай культуры нацыи, для якой антынацызм прыкладна такая ж каштоунасць, як для жыдоу Израиля. свядомая культура павинна дэнацыфикавацца не абстрактна, а пакаяушыся перад беларускай нацыяй за "фаварызацыю" калабарнтау и за свой нэанацызм. Антынацысцкая сутнасць беларускай культры павинна быць свядомай культурай прынята безумоуна, як и партызанская традыцыя и значная частка савецкай беларускай традыцыи.


Але, думаю, свядомае кола ад симпатыи да калабарантау адмовицца не у стане. Гэта патрабуе адмовицца ад занадта значнага для гэтага кола.

Згодзен, што выбар паміж рознымі варыянтамі беларускае ідэнтычнасці магчымы. Але, як ні расстаўляй тут акцэнты, ўсё адно мусіш адштурхоўвацца ад Расіі, шукаць тое, ў чым Беларусь да яе непадобна – гэта значыць, “вынаходзіць ровара”, ісці тым сама шляхам, які ўжо даўно прайшло “свядомае кола”.

Не, шукаць адрозненни ад Расеи - патрэьбы няма, бо гэтыя адрозненни и так магутныя. Хучэй наадварот, каб мець паспяховую палитку у рэальнай Расеи трэба шукаць, што лучыць Беларусь з Расеяй. Лучыць не так ужо и шмат. РБ РФ - рохзныя па структуры и памерах дзяржавы. Сыравинная импэрыя и индустрыяльная еурапейская дзяржава. Канфликтнасьць и складанасьць узаемаадносинау - непазбежныя. Саюз ци нават проста добрыя адносины з Расеяй Беларуси патрэбныя з пункту гледжання нацыянальных интэрасау. Але кали уступаць у такия адносины з Расеяй адштурхоуваюцыся ад станлдартнай мадэли ВЕ краинау - моуная нацыя, барацьба з культурнай русыфикацыяй и г.д. - ниякага поспеху у адбудове саюзу ци прсота сяброуства не будзе. Беларуская идэнтычнасьць и культура у межах такога саюзу захоуваюцца па иншай схеме, без акцэнтацыи на канфликтныъх пунктах культурнагша кшталту, кансалидацыя нацыи больш паспяхова адбываецца вакол не культурных, а сацыяльна-эканамичных, чыста дзяржауницких пастулатау. Дарэчы, гэта адная з прычынау маргинализацыи свядомага кола - яно рэальна шкоднае для беларускай нацыи.к али узмацняецца, бо парвакуе культурницкия канфликты югаслаускага кшталту унутры краины и аьбавязкова = магутны канлфикт с Расеяй - звонку.

Калі адрозненні між намі і Расеяй вылучна ў эканамічнай мадэлі, а ў астатнім мы – «единый русский народ», то само існаванне побач з РФ яшчэ аднаго «русского государства» па вялікім рахунку пазбаўляецца сэнсу. РБ у такім разе паўстае гэткай часовай схованкай, пакуль на «Большой Земле» не ўсталюецца парадак. А парадак, як многім здаецца, ўжо ўсталяваўся: заробкі ў РФ вышэйшыя, выплочваюць іх без затрымак, прадпрымальнікаў ня ціснуць, як у нас – усё гэта наводзіць «белорусский электорат» на пэўныя думкі: «А так ли уж нужна нам эта независимость»? И чым далей, тым болей – бязрадасная перспектыва пры такой тэндэнцыі вымалёўваецца ня толькі для «сьвядомых», але і для «лукашэнкаўцаў».

Калі ж мы, усведамляючы свае культурныя адрозненні, сведама ад іх адмаўляемся, каб ня порціць настрой «Большому Русскому Брату», то гэта і ёсць самае сапраўднае калабаранцтва. Зрэшты, найпрасцейшы спосаб ня мець канфліктаў з Расеяй – увайсці ў яе склад, и в ус не дуть.

Свядомая культура - гэта культура, якая свядома (жа) заснаваная на праве интэгинцыи на стварэнне нацыянальнага мит, на праве иншыми словами "свядомага кола" на хлусню. Далей аутаматычна "мяркуецца" "права" свядомага кола асымиляваць "народ" у "нацыю" напрастки гвалтоуна ци не зусим гвалтоуна праз литаратуру, напрыклад, але перш за усе праз дзяржауныя инстытуты. Дзеля гэтага свядомае кола личыць маральным абаперцися на вонкавую силу ци на кожную антыбелорускую пазыцыю унутры краны и белоларускай рэальнай культуры.

"права" на хлусню - падмурак свядомасьци.

На мой погляд, разумецца.

А афіцыйныя ідэолагі (ня маю Вас на ўвазе) чым займаюцца? – Тым самым: стварэннем сваёй, альтэрнатыўнай “адраджэнскаму”, версіі міфу, толькі ў адрозненне ад “сьвядомых” яны пакуль так і ня вызначыліся ці то ствараць нешта новае, ці то крышку падфарбаваць даробак старых “западноруссов”. “Складанасці” гістарычнага шляху беларусаў спрабуюць змаўчаць, абмінуць абодва бакі, толькі кожны абірае свае. Але ад зручнага “права на хлусню” ніхто з іх не адмаўляецца.

Дарэчы, Ваш “Феномен Беларусі”, на мой погляд, ёсць шчаслівым выключэннем на агульным фоне гэтае міфалагізатарскае тэндэнцыі.

Не думаю. Свядомае кола - звычайны усходнееурапейски нацыянализм моунага кшталту. Угоная схема: литаратурная мова, свядома створаны мит аб гисторыи, дзяржава, якая навязвае гэты мит и кадыфикаваную мову насельництву, свядомае кола як носьбит миту и литаратурнай мовы.

Беларуская дзяржава и беларуская культура развиваюцца у межах иншай парадыгмы: ниякага кола-носьбита миту, мит узникае як былины пасьля "подзвигу" (партызаны 2СВ, сеняшния дзяржауныя дзеячы - пазней) як ягоная фиксацыя, культура и дзяржава вырашаюць пазытывисцкия, а не "малдэрнисция" задачы. Менавита таму дзяржауная идэялёгия у Беларуси - слабая, не вельми развитая, хаця и ёсць.

Канлфиткт памиж свядомым колам и беларуским супольництвам менавита у гэтым - супольництва не дае навязаць сабе звычайны ВЕ варыянт культурнага и дзяржаунага развицця и ирацыянальную свядомасць сэктантскага кшталту, носьбитам якой ёсьць "свядомае кола".

У гэтай квазі-савецкай парадыгме толькі на першы погляд міф гэтак “па-традыцыяналісцку” нараджаецца з народных глыбінь, насамрэч міф “Вялікай Айчыннай” – такі ж рукатворны, як і “Беларускага Рэзыстансу”: хіба дарма ў СССР працавала плойма ідэолагаў? А сённяшні мэйнстрым папросту пасіўна карыстаецца савецкімі ідэалагічнымі канструкцыямі, спрабуе прыўлашчыць савецкіх і нават да-савецкіх расейскіх герояў і дзячоў (Талстой і Пушкін – беларускія пісацелі :)) Спробы мацаваць беларускую ідэнтычнасць той ідэёвай парадыгмаю, ў якой існаванне гэтай ідэнтычнасці ніяк не прадугледжана – вось дзе іррацыянальная свядомасць! Нейкае дзяцінае нежаданне напружвацца, зрабіцца дарослым, сцверджвацца, як асоба.

А магчымасць ацэнкі дзейнасці сённяшніх дзяржаўных дзеячоў РБ у маючай нарадзіцца новай беларускай міфалогіі, як “подзвігу” – гэта, даруйце, нічога, апроч усмешкі, не выклікае. Пры ўсёй маёй павазе да Аляксандра Рыгоравіча, на эпічнага героя ён ніяк ня цягне. Астатнія – пагатоў.

Не думаю, што беларуская антнацысцкая традыцыя 0- такая ж штучная як свядомая культура. Беларусы рэальна страцили мноства пад час вайны и рэальна ваявали супрацбь нацыстау. Пасляваеенная палитычная кляса рэальна складалася перш за усё с пераможцау, зваычайна былых партызанау. Носьбиты свядомай традыцыи сталисяч збольшага калабюарантами и занинули падчас вайны. або были выгнаныя с Беларуси. Беларусь рэальна пабудаваная пераможцами у вайне з нацызмам. Свядомае кола и свядомая традыцыя - амаральныя, савейцкая беларуская традыцыя - маральная, бо антнацысцкая паслядоуна.Свядомая традыцыя пайграла савецкай. Беларуская культура атрымала у вынику вайны савекую специфичную беларускую форму. Зараз эвалюцыянуе далей менавита тая культура и форма, якая утварылася у вынику вайны. Таму и рэферендумы сярэдзины 90-х и агульны тагачасны стэрэатып "БНФ" як палицаяу" - сталася эфекктыуным идэалягичным финникам, дый зараз мае сэнс, хаця у новых формах.

Абсалютова упэунены - пасля лукашэнки будуць "лукашэнкауцы", бо амаль уся нацыя в сярэдзине 90-х была "лукашэнкаускай" и эвалюцыянуе зараз далей менавита яна, а свядомае кола адштурхутае у маргинэз. Безумоуна у будучым сеняшняе стварэнне моцнай дзяржавы, трансфармацыи эканомики, глябальная актыунасьць беларусау па усим свеце, канфликты з самыми моцными силами на планеце будуць зафиксаваныя у адпаведнай культуры. Так ужо было з савецкими партызанами и КПЗБ. Не можа не быць так и з "лукашэнкам". Нияких культурных рэвалюцыяу, якия б прывяли да улады напрыклад свядомую культуру ци расейскую культуру ци расколу беларускай культуры па сэрбским варыянце не прагледжваецца.

Усе гэтыя процістаўленні «беларуска-савецкай» традыцыі «сьвядомай» мелі б сэнс, калі б першая сапраўды была базавым элементам дзяржаўнасці ў абліччы РБ. Але ж аснова РБ – папросту савецкая, беларускасць тут толькі дадатак. Як і ў савецкія часы, ідэнтычнасць насельніцтва БССР фармавалася, як савецкая і «русская» ў сваёй аснове: нацыяналізацыю мы прайшлі паводле таго ж усходнееўрапейскага ўзору, але не самастойна, а ў якасці перыферыйных «русских», разам з усёй «русской» супольнасцю, засвоіўшы і кадыфікаваную расейскую мову, і герояў расейскае гістарычнае міфалогіі, як «сваіх». Зразумела, што і беларускасць прысутнічала, але як неабавязковы даважак: недзе ў нагах гігантаў сусветнага значэння Пушкіна і Дастаеўскага блыталася розная «местная» драбяза кшталту Купалы з Коласам – «для создания колорита».
Ды для савецкіх часоў гэта зразумела і ў логіку нацыянальнай палітыкі Масквы цалком упісвалася. Але ж са стварэннем незалежнай беларускай дзяржавы беларускасць з маргінальнага стану павінна была стацца цэнтральнай. А яна дагэтуль з боку-прыпёку. Ну, ня маюць беларусы ніякай уласнай традыцыі, апрача «свядомай»! Ад гэтай апошняй, канечне, можна адмовіцца, але застаецца толькі заёмная «русско-советская», у якой, як ні круці, Беларусь можа існаваць толькі, як неад’емная частка Расеі.

І па лініі пранацызм/антынацызм нешта не заўважаю такога ўжо прынцыповага падзелу: «сьвядомыя» ніколі не дазвалялі сабе так адкрыта хваліць Гітлера, як гэта некалі зрабіў Лукашэнка ў інтэр’ўю «Гандэльсбляту» – і нічога, на папулярнасць яго гэта ніяк не паўплывала. Па-мойму, БНФ прайграў зусім не з-за «паліцайскіх» стэрэатыпаў пра сябе: беларусы без асаблівых комплексаў прагаласавалі б за «паліцаяў», калі былі б пэўныя, што тыя паліцаі «навядуць парадак». А бэнээфаўцы рабілі ўражанне інтэлігентаў-балбатуноў, кім яны ўрэшце і былі. Электарату ж падабаюцца валявыя людзі з «деловой складкой», такія як Лукашэнка – вось прычына яго перамогі, а зусім не ягоны «антынацызм».

Што Вы, як кансерватар, лічыце патрэбным «кансерваваць» ў нашай РБ?

Я не консерватор". Мои взгляды близки к консерватизму, но сам я в таких категориях не думаю. это - оуенка из-внге, она во многом правильно, но не более. В у ситуации бел. культуры, а, может, и всей европпейской культуры, но по другим причинам, чем в бел., все эти деления: консерватор-либерал условны.

Ну, а сучасны афіцыйны курс на захаванне статус-кво беларускасці, як правінцыйнай часткі расійскай культурнай прасторы, Вас задавальняе?

Я такого курса не знаю и не вижу. У нас власть про культуру вообще мало думает. вся энергия уходит на противостояние внешним вызовам. Это сильные вызовы. И на перестройку эконмоики: выход на новые рынки, энергобезопасность, модернизация и т.д. Со временем, когда будет достигнута стабильность, когда уйдет угроза коллапса из-за роста, анпример. цн на углеводороды при зависимости от одного поставщика, тогда власть, конечно, обратит внимание всерьез на культуру и идеологию. А сейчас просто не до того.

Появятся, профинансируются произведения в разных жанрах о совершаемых "подвигах", возникнет новый миф. Как было с партизанами. Былинная схема: сначала подвиг - потом его фиксация, со временем.

Вы задаете вопрос не о белорусской культуре, а о месте свядомай культуры в белорусской. Это - низкое место. Думаю, оно сохранится низким и впредь. Ибо свядомая культура тотально враждебна белорусам и Беларуси. А государство и общество в Беларуси сейчас сильные, в состоянии преодолевать все вызовы, в том числе и со стороны "свядомага кола". Собственно, свядомае кола - это сейчас форма гуманитарной агрессии из-вне для того, чтобы понизить белорусскую конкурентоспособность.

Калі ўладзе, занятай праблемамі выжывання эканомікі, сапраўды цяпер не да культурных пытанняў, то як разумець, скажам, тыя ж «чорныя спісы» музыкантаў? На гэта ёй часу і мазгоў хапіла ж! Пры тым, што адной рукой яна выдала абсалютна слушнае распараджэнне пра 75%, іншай яна тутсама ж перакрыла кісларод частцы з гэных 75% Значыцца, думае яна, радзімая, і пра культуру…

А наконт «тотальной враждебности» – гэта Вы, канечне, загнулі! %-( Выходзіць дарма бальшавікі не расстралялі «ворага беларускага народа» Янку Купалу?!
Спадзяюся, што Вы мелі на ўвазе ўсё ж такі нейкі асобны сегмент гэнае культуры, а ня ўсю яе цалком?

Были бы гэтыя музыки сапрауды небяспечныя палитычна, Вы ж, разумееце, рэакцыя на их была бы больш жорсткай. А так - проста яны маргинализуюцца разам з усёй свядомай культурай.

Не зусим зразумей пра Янку Купалу. ЯК - быу вельми савецки беларуски паэт. Сучасная свядомая культура да яго адносинау не мае. З Гениюш ци Арсеньевай яго злучае тольки мова.

Пра Купалу гэта я да таго, што грань між “сьвядомай” і “савецкай” беларушчынай вельмі невыразная. Яго ж некалі кляймілі “лідэрам кулацкага нацыонал-дэмократызму” – амаль “бэнээфавец”, па-сучаснаму. І паміж ім і той жа Арсенневай ніякага бетоннага муру няма.

Як па-мойму, то гэтаму “адраджэнска-савецкаму” канфлікту ўжо даўно пара стаць гісторыяй. Дзіўна, што Вы, яго радыкалізуеце

Мяжа памиж свядомай м несвядомай культурай - прынцыповая. Прасцей за усё яе вызначаць па адносинах да калабарантау. У сучаснай беларускай идеалёгии ёсць симбали - сця, гимн, нацыянальныя святы, Дзень незалежнасци перш за усё. У свядомага кола яны адныя, у беларусау и Беларуси - иншыя. Адрозненне па ацэнцы 2СВ, а у вузким сэнсе - да нацызму и калабарацыи.

Стауленне свядомага кола да калабарантау - гэтае антеурапейскае стауленне, яно азначае рэвизию выникау и характэрыстыки 2СВ у бок апраудання нацызму. Таму белруская рэальная культура - культура ецурапейская, а ле спецыфичная, а культура свядомая - еурапейски маргинэз и антыеурапейская у сваёй глыбини. Как дэмаргинализавацца у прынцы, не тольки у Беларуси, свядомае кола павинна прайсци праз уласную свайго чыну дэнацыфикацыю. Гэтае - мяжа и грань.

Прынцыповай гэта грань можа быць хіба што для старэйшага ваеннага пакалення. А моладзь без праблем злучае “бел-чырвона-белы” і “чырвона-зялёны” у адным сімвале, як гэта робіць “Белая Воля”.
Вы скажаце, што гэта маргіналы. – Бадай, што так. Але і Прэзідэнт выказваўся, што некалі вяртанне да “свядомай” сімволікі будзе магчымым.

Для мяне адчувальна процілеглая тэндэнцыя – на аб’яднанне “чырвонага” і “карычневага”. Ад “русскоязычных” у Прыбалтыцы, людзей з досыць прасавецкімі і нават сталінісцкімі поглядамі, неаднаразова даводзілася чуць, што тамтэйшыя ветэраны СС ім ментальна нашмат бліжэйшыя за сучасную прамерыканскую ліберальную эліту. Ну, а Расея – найбольш відавочны прыклад такога сінтэзу, і сярод маргіналаў кшталту НБП, і на самым версе.

Наконт “антыеўрапейскасці” нацызму: Вы ж, мусіць, знаёмыя з Сяргеем Кара-Мурзой, у яго версіі нацызм – акурат чыста еўрапейская з’ява.

Я жыу у "прыбалтыцы" 7 год и меу магчымасьць займацца гэтыми пытаннями прафесыйна. Вы памыляецеся. Ниякага супадзення интэрасау и ментальнасьци памиж савецкиай антнацысцкай традыцыя и нэанацзмам там няма и быць не можа. А элиты там складаныя.

Кара-Мурза - гэта адзин з аутарау. А антнацызм Еуропы - гэта палитыка, якая хайиксаваная у мностве актау, ад Нюрнбергу пачынаюцы и судьбовым пакараннем ха нацысцкия погляды у сучаснай Германии працягваюцы. Дэнацыфикацыю еуропы нихто не асуджау и не адмяняу. Хаця у апошни час рэвизиянизм, нэанацзм безумоуна уздымае галаву, асаблива ва усходня Еуропе, адле гэтае - не еурапейски мэйнстрым и неанацысцкага рэваншу у Еуропе у цалым не адбываецца.

Беларуски антнацызм зафиксаваны у дзяржауных сымбалях, прынятых на рэферэндумах и гэтким чынам зьяуляецца падмуркам дзяржаунай идэалёгии. Асабистае меркаванне нейких людзей ниякай пагрозы змене гэтага чыннику не ствараюсць. Актуалдьнасць ваеннай тэматыки падае з адыходам людзей якия памятаюць вайну непасрэдна, але па гэтай прычыне мяняюцца канкрэтныя формы прапраганды и увасаблення антнацызму як каштоунасьци, не болей. памяць аб вайне набывае больш сымбализму, менш у ей становицца асабистага вопыту, але затое менавита пад гэтым сцягам адбудоуваецца незалежная моцная дзяржава и гэты сьцяг и иншыя дзяржауныя сымбали атрымливаюць новыя дадатковыя рысы у сымболицы нацыи. Пры тым што захоуваецца пеаремнасьць: менавита антынацысцкая нацыя пасля краху СССР адбудавала моцную и рэальна незалежную актыуную у глябальным масштабе дзяржаву.

БЧБ сымболика магла бы увайцсци у склад нацыянальных сымбаляу праз традыцыю КПЗБ. Зрэшты сэнс не у эстэтыцы нацыянальных сымбаляу. а у ихняй напауняльнасьци сэнсами. БЧБ занадта звязаны з калабюарантами, а зараз - з варожасьцю тых, хто паставили на вонкавага парциуника беларускай дзяржавы и нацыи и робяць усё, што могуць, каб панизиць канкурэнтаздатнасьць Беларуси и беалрусау и вызваць у беларуси каллапс. БЧБ сымболика занадта сталася звязана з варожасьцю да беларусау. Канешне, свядомае кола вельми слабое и рэальнай пагрозы не стварае, але сымбалична усе ж важна, што гэтае ёсьць варожае да беларусау кола ужо други раз у гисторыи.

Забарона на допісы – гэта лішняе. Нікому не навязваюся. Досыць было сказаць, што не жадаеце бачыць мяне ў сваім блогу.

Не разумею, аднак, навошта было мяне фрэндзіць у guralyuk_by, калі я так надакучыў вам тут?

Гуралюк_бай - гэта проста спис аутарау, якия пишуць па беларуских тэмах, збольшага радыкальных, яких я час ад часу чытаю. Там могуць быць и забаненыя: "абшчацца" сэнсу можа не быць, а пачытаць - чаму не?

Але я не памятаю, каб Вас банийушы. Паспрабуйнц яшчэ раз. Можа тэхничнае што.

Посціць, як jakubaniec па-ранейшаму не атрымліваецца

На всякий случай, дал команду unban. Обычно баню за флейм или просто отвлекающую излишнюю то есть для меня эмоциональность.

Здравствуйте!

Предлагаем вашему вниманию наши услуги по рекламе на форумах. Мы в кратчайшие сроки организуем вам рассылку, от которой вы получите максимальную отдачу.

В данный момент возможна работа по двум схемам:
1) Вы продвигаете какую-либо услугу, либо продукт. Вам нужны исключительно тематические посетители с форумов. Тогда мы организуем рассылку по ресурсам, которые посещают люди, которые увидят вашу рекламу.
2) Вам нужны беки в поисковиках для раскрутки интернет-проектов. Тогда мы делаем рассылку на все ресурсы, на которых можно оставить ссылку (блоги, гостевые книги).

В зависимости от выбранной схемы, вы получите ожидаемый результат. По окончанию рассылки будет сформирован и предоставлен отчёт из ресурсов, на которых опубликован ваш рекламный текст.
Это не является спамом. Это-тематическая реклама именно в тех местах и разделах, которые предназначены исключительно для неё.

Подробности в ICQ 397908911